هموطنان عزیز، در پی سوالات شما عزیزان پیرامون وضعیت جسمانی و سلامت اینجانب، ضمن تشکر و قدردانی از توجه و محبت‌های شما به اطلاع می‌رسانم که: در مردادماه 1389 به دلیل پارگی تاندون شانه چپ مورد عمل جراحی قرار گرفتم. در طی سال‌های 1387 و 1388 عمل جراحی قلب باز و زانوها به دلیل طولانی بودن زمان بیهوشی امکان پذیر نشد. ولی عمل شانه به وسیله بیهوشی از طریق رگ گردن در زمان کوتاه‌تری با موفقیت انجام شد.

ما که مردمی باهوش داریم و بدون هیچ خودخواهی و بزرگ نمائی ، نرخ هوش و ذکاوت دانشجویان و جوانان ما در سطح بالائی در جهان قرار دارد و به همین دلیل در هر مدت زمانی کشورهای صاحب قدرت مسئله ای را میافرینند تا زندگی بر جوان ما تنگ شود و کارد به استخوان شان بخورد، جلای وطن کنند و خانه و کاشانه را ترک نمایند و به دیار غربت بروند و بعد از مدتی مغز و وجودشان را در اختیار آن کشورها قرار دهند. (ما بزرگترین رقم فرار مغزها را داریم)...

ما ملتی احساساتی هستیم، معمولاً عمیق نمی‌اندیشیم و با عقل و منطق رفتار نمی‌کنیم، به ظاهر اتفاقات نگاه می کنیم و آن چه را که می شنویم خیلی سریع می پذیریم بدون آن که به واقعیت آن، تعمق و تفکر کنیم. عدم شنیدن و دیدن واقعیات باعث می شود که ما در شناخت وقایع اشتباه کنیم که به جرأت می‌توان گفت در طول تاریخ اشتباه کرده‌ایم و سرنوشت ناخوشایند فعلی را برای خودمان رقم زده ایم...

در چنین شرایطی که دیدن تاریکی‌ها، نامهربانی‌ها و ناجوانمردی‌ها تصویر همیشگی زندگی روزمره را تشکیل می‌دهند و بیشتر آهنگ‌هایی که به گوش می‌رسد صدای جلادان است که سر هر کوی و برزن فریاد "مرگ بر آزادی خواهان" را سر می‌دهند، آواز یاران و عاشقان ایران چه زیبا و دلپذیر است...

سالهاست که با احساسی دوگانه به استقبال سال نو می‌روم. این بار نیز، همچون گذشته بر این باورم که در گذار از کهنه به نو من، به رغم غم نهفته در خود، باز هم تنها نیستم. با توجه به آنچه در ماه‌های پس از خرداد سال جاری بر ملت بزرگ ما گذشت، یقین مرا به آنچه تا کنون باور داشتم دو چندان کرد: این باور که ما ملت بزرگی هستیم، جوانان ما بزرگ اند با روحی عظیم که در کالبد کوچکشان نمی گنجد. آنها حماسه آفرین‌اند و لذا آینده، با تمام رویدادهای تلخ و شیرین اخیر، روشن تر و امید بخش تر از همیشه در انتظار آنهاست...

خبر درگذشت عالم عالیقدر جهان شیعه، شادروان آیت الله العظمی حسینعلی منتظری، اینجانب را شدیداً متأثر و اندوهگین نمود. ایشان از معدود شخصیت‌های برجسته دینی هستند که به اصول اخلاقی در زندگی اجتماعی پای‌بند بوده و از ایمان خود نردبانی برای رسیدن به هوا و هوس نفسانی نساخته و دفاع از حقوق و ارزش‌های انسانی را فدای مصلحت اندیشی ننمود...