خبر درگذشت عالم عالیقدر جهان شیعه، شادروان آیت الله العظمی حسینعلی منتظری، اینجانب را شدیداً متأثر و اندوهگین نمود. ایشان از معدود شخصیت‌های برجسته دینی هستند که به اصول اخلاقی در زندگی اجتماعی پای‌بند بوده و از ایمان خود نردبانی برای رسیدن به هوا و هوس نفسانی نساخته و دفاع از حقوق و ارزش‌های انسانی را فدای مصلحت اندیشی ننمود.

دفاع ایشان  از حقوق زندانیان سیاسی در دوران  تاریک دهه‌ی شصت برای ایشان  اعتبار و احترام زیادی در جامعه  ایجاد کرد. رفتار و منش انسانی ایشان نشان داد که دین در خارج از حوزه قدرت عمومی به خوبی می تواند  در خدمت ارزش‌های مشترک بشری قرار گیرد.

تجلیل شایسته و ادای احترام مردم ایران نسبت به این مدافع حقوق انسانی درس عبرتی  است برای آن دسته از رهبران دینی و  سیاسی که از باورهای دینی خود نه برای خدمت به آحاد جامعه بلکه برای سرکوب و نقض حقوق انسانی آنها استفاده می‌کنند. امید است که این مرگ غم انگیز فرصتی برای اندیشیدن و پند گرفتن برای رهبران سیاسی خشونت طلب و مردم ستیز فراهم آورد.

اینجانب نیز  به نوبه خود ضمن همدردی، فقدان این مرجع آزاده و انسان شریف و وارسته را به خانواده محترم و معزز و همچنین پیروان و مقلدین ایشان صمیمانه تسلیت عرض می‌نمایم.

عباس امیرانتظام
تهران – 29/9/1388